Władysław Zych (ur. 5 czerwca 1899 w Buczaczu, zm. 22 maja 1981 w Chepstow) – polski paleontolog i geolog, profesor, żołnierz AK, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych.
Życiorys Urodził się 5 czerwca 1899 w Buczaczu. Jego ojcem był Franciszek Zych, polski nauczyciel, dyrektor Buczackiego gimnazium. Matką była Maria Zofia (względnie ZofiaStanisława Puchała. Gimnazjum w Buczaczu. „Cracovia Leopolis”.) z domu Schutt (1868–1952)Pałaszewska, s. 347., członkini buczackiego oddziału Ligi Pomocy Przemysłowej. Rodzice mieli troje dzieci. Uczęszczał do szkoły powszechnej i do gimnazjum w mieście rodzinnym.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej walczył na froncie jako ochotnik. Od 25 maja do 18 sierpnia 1920 był uczniem 30. klasy Szkoły Podchorążych w Warszawie. 19 stycznia 1921 został mianowany z dniem 15 grudnia 1920 podporucznikiem piechoty. Później, również jako ochotnik walczył w III powstaniu śląskim, gdzie został ranny. W Wojsku Polskim został awansowany na stopień porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 września 1922.