Gdy Sideris został skierowany do Grecji, sługą oddziału do roku 1957 został Don Rendell. W 1948 roku na wyspie działalność kaznodziejską prowadziło 50 głosicieli, którzy wzięli udział w czteromiesięcznej kampanii, w trakcie której do rąk Cypryjczyków trafiło 72 000 publikacji religijnych. W Limassol postawiono przed sądem, dwóch głosicieli oskarżonych o prozelityzm, po czym skazano ich na miesiąc więzienia.
W roku 1948 radca prawny Towarzystwa Strażnica wystąpił do władz brytyjskich z prośbą o upoważnienie Sawasa Dhrusiotisa do udzielania ślubów. Od roku 1949 został on pierwszym Świadkiem Jehowy posiadającym takie uprawnienia. W okresie późniejszym uprawnienia do udzielania ślubów otrzymali inni głosiciele. W związku z problemami z pochówkiem w roku 1950 władze przyznały Świadkom Jehowy prawo do posiadania własnego cmentarza w pobliżu stolicy. W roku 1989 otworzono drugi cmentarz we wsi Nisu.
W 1950 roku na Cypr przyjechali kolejni misjonarze Szkoły Gilead, a w niektórych większych miastach otworzono domy misjonarskie. W działalności kaznodziejskiej uczestniczyły 204 osoby. W Pafos zorganizowano pierwsze na Cyprze zgromadzenie obwodowe z udziałem około 500 osób. Miejscowy Kościół prawosławny próbował nie dopuścić do zgromadzenia i na różne sposoby utrudniał działalność.