Vilém Dušan Lambl, Wilhelm Duszan Lambl (ur. 5 grudnia 1824 w Letinach, zm. w Warszawie) – czeski lekarz, językoznawca, profesor na Uniwersytecie w Charkowie i Uniwersytecie Warszawskim.
Życiorys Syn Františka Lambla, administratora majątku Lužany hrabiego Friedricha Karla Josefa Schönborna. Urodził się w Letinach, miał dziesięcioro rodzeństwa; jego braćmi byli chemik Jan Baptista Lambl (1826–1909), František Sudimír Lambl (1819–1891), Karel Milan Lambl (1823–1884) i Jan Křtitel Lambl (1826–1909). Siostra Anna Cardová Lamblová (1836–1919) była nauczycielką, działaczką ruchu kobiecego, podobnie jak młodsze siostry Barbora Lamblová (1831–1902) i Eliška Lamblová (1834–1918).
Około 1845 roku Vilém Dušan Lambl wstąpił na wydział medyczny Uniwersytetu w Pradze, dyplom lekarski uzyskał 23 stycznia 1851. Następnie został asystentem Václava Treitza w Instytucie Anatomii Patologicznej Uniwersytetu w Pradze. Od 1856 roku był docentem prywatnym anatomii patologicznej i histologii, pracował też w szpitalu dziecięcym Josepha Löschnera. Z powodu zaangażowania w działalność polityczną, czeski ruch narodowy i demokratyczny, znalazł się pod obserwacją tajnej policji. Dalsza kariera naukowa w Cesarstwie Austriackim okazała się być niemożliwa. W 1860 roku przyjął profesurę na Uniwersytecie Charkowskim.