I batalion 145 pp Batalion został zmobilizowany zgodnie ze planem, 5 września osiągnął gotowość marszową. Zgodnie z rozkazem organizacyjnym nr 1 Ministra Spraw Wojskowych gen. dyw. Tadeusza Kasprzyckiego z dnia 3 września 1939, wymaszerował ze Skierniewic 6 września. Marsz prowadził wraz ze zmobilizowanymi w Skierniewicach dywizyjnymi pododdziałami: 44 samodzielną kompanią km i broni towarzyszącej i 44 kompanią kolarzy. Początkowo kierowano się do miejsca koncentracji 44 DP rez. w okolicach Sochaczewa. Batalion dotarł w okolice Łowicza 7 września tam dołączył do pododdziałów 145 pp i wszedł w podporządkowanie dowódcy 145 pp ppłk Marcickiewicza. Dołączył jeszcze sformowany w Łodzi III batalion. Następnie w składzie macierzystego pułku podjął marsz w kierunku Warszawy. Podczas marszu prowadził potyczki z niemieckimi podjazdami zmotoryzowanymi i grupami dywersantów niemieckich. Wobec fiaska obrony linii rzeki Wisły, I/145 pp wraz z innymi pododdziałami 145 pp wycofał się do Warszawy i uczestniczył w jej obronie.