List majestatyczny (niem. Majestätsbrief, czes. Majestát na náboženskou svobodu lub Rudolfův Majestát) – dokumenty wydane 9 lipca 1609 i 20 sierpnia 1609 przez cesarza Rudolfa II gwarantujące swobodę wyznania w Czechach i na Śląsku.
W 1575 czescy luteranie, nowoutrakwiści i bracia czescy powołali wspólne wyznanie wiary zwane czeską konfesją. Podstawą konfesji były poglądy husytów, ale uwzględniono także postulaty luteran i braci czeskich. Starano się przy tym omijać kwestie teologiczne, a skupiono się na sprawach organizacyjnych. Nowym wyznaniem miał kierować konsystorz, który miał podlegać nadzorowi stanów ziemskich za pośrednictwem wybieranych defensorów.
Pod koniec XVI w. w Czechach katolicy stanowili zaledwie 12-15% mieszkańców. Jednak w latach 1598–1599 to katolicy objęli najwyższe urzędy w państwie. Sprzyjali im królowie czeski i węgierski, a także cesarz Rudolf II. W 1604 r. ogłosił on, że katolicyzm jest jedynym dozwolonym wyznaniem na Węgrzech. Spowodowało to wybuch powstania pod wodzą siedmiogrodzkiego szlachcica Stefana Bocskaya, który wkroczył na teren Królestwa Czeskiego. Nie znalazł on tam wsparcia i został wyparty na Węgry. W 1606 r. Habsburgowie zawarli pokój z Bocskayem z powodu niebezpieczeństwa tureckiego.