Bitwa pod Ceresole – starcie zbrojne, które miało miejsce 11 kwietnia 1544 r. Była to decydująca bitwa w trakcie VI wojny włoskiej (1535–1544) pomiędzy Francją a siłami habsbursko-hiszpańskimi. Do bitwy doszło w pobliżu wioski Ceresole d’Alba. Na czele armii francuskiej stał Franciszek Burbon, hrabia d’Enghien. Armią cesarską dowodził markiz del Vasto.
Przed bitwą Podczas gdy Francuzi zajęci byli próbami odbicia Carignano, zajętego przez armię cesarską, del Vasto na czele swoich oddziałów starał się zając pozycje w pobliżu miasta, co miało zmusić napastnika do przerwania oblężenia. Manewr ten nie powiódł się jednak, między innymi na skutek gwałtownych deszczów, po których drogi stały się nieprzejezdne, a to w rezultacie uniemożliwiło dostawy zaopatrzenia dla armii cesarskiej. Młody Franciszek przewidział jednak manewr d’Avalosa, po czym uzyskał u króla pozwolenie na stoczenie walnej bitwy.
Wczesnym rankiem dnia 11 kwietnia oddziały Franciszka wyruszyły z obozu spod Carignano, napotykając prawą flankę wojsk cesarskich, stacjonujące od 10 kwietnia w Ceresole d’Alba. Markiz del Vasto podjął decyzję przyjęcia bitwy i obrony Carignano. Siły obu stron były porównywalne, Habburgowie i Hiszpanie mieli niewielką przewagę w ilości piechoty, Francuzi zaś posiadali liczniejszą kawalerię.