Nie ukończył go jednak z powodu awarii dyferencjału. We wrześniu Röhrl wygrał swój trzeci rajd w mistrzostwach Europy w 1973 roku, Rajd Monachium-Wiedeń-Budapeszt. W listopadzie ponownie pojechał w rajdzie odbywającym się w ramach mistrzostw świata, Rajdzie Wielkiej Brytanii. 26. odcinek specjalny tego rajdu, Clocaenog 2, był pierwszym wygranym odcinkiem Röhrla w mistrzostwach świata. Rajdu Wielkiej Brytanii Niemiec jednak nie ukończył na skutek awarii pompy paliwa.
thumb|Opel Ascona, którym Röhrl wywalczył w 1974 roku mistrzostwo Europy Rok 1974 Röhrl rozpoczął od startu w fińskim Rajdzie Arktycznym, którego nie ukończył. Następnie w marcu wziął udział w rajdzie mistrzostw świata, Rajdzie Portugalii. Na 16. odcinku specjalnym tego rajdu wycofał się na skutek awarii silnika w jego Oplu Asconie. Następnie Röhrl wygrał swój pierwszy rajd w 1974 roku. Triumfował w marcowym hiszpańskim Rajdzie Firestone. W kwietniu ponownie zwyciężył. W Rajdzie Tulipanów stanął na najwyższym stopniu podium obok Szweda Larsa Carlssona i Portugalczyka Antónia Borgesa. Z kolei w maju wygrał Rajd Hesji, w którym na podium stanął obok Larsa Carlssona i Ove Anderssona. W czerwcu Röhrl nie ukończył Rajdu Złotych Piasków, a w Rajdzie Ypres był ósmy. Kolejne trzy rajdy mistrzostw Europy Röhrl jednak wygrał, dzięki czemu został rajdowym mistrzem kontynentu.