Frederic Leighton, 1. baron Leighton (ur. 3 grudnia 1830 w Scarborough, zm. 25 stycznia 1896 w Londynie) – brytyjski malarz, rysownik i rzeźbiarz, czołowy przedstawiciel wiktoriańskiego nurtu akademizmu zw. estetyzmem, związany z bractwem Prerafaeitów.
W 1878–1896 prezes Akademii Królewskiej. Tworzył kompozycje historyczne, mitologiczne i alegorie, jego prace nawiązywały do sztuki antyku greckiego i rzymskiego oraz renesansu; w rzeźbiarstwie wykorzystywał głównie brąz.
Życiorys Urodził się w bogatej rodzinie londyńskich biznesmenów, wykształcenie powszechne odebrał w . Studiował w , następnie w i we Frankfurcie nad Menem. W 1855–1859 przebywał w Paryżu, gdzie poznał Ingresa, Eugène'a Delacroix, Camille'a Corota i Jeana-François Milleta.
Po powrocie do Londynu w 1860 zainteresował się twórczością prerafaelitów, z którymi był luźno związany. W 1864 został członkiem Akademii Królewskiej, której był prezesem od 1878. W związku z objęciem funkcji został nobilitowany, otrzymując godność rycerza kawalera.
W 1886 otrzymał tytuł baroneta . W 1888 odznaczony Pour le Mérite. W 1889 został powołany na członka korespondenta Instytutu Francji. 24 stycznia 1896, na dzień przed śmiercią, został podniesiony do godności barona w .