Tasiemiec karłowaty (Hymenolepis nana) – gatunek tasiemca (Cestoda) z rzędu Cyclophyllidea. Pasożyt wewnętrzny tylnej części jelita cienkiego człowieka, jeden z dwóch gatunków (obok tasiemca szczurzego) wywołujących chorobę zwaną hymenolepiozą (). Jest gatunkiem kosmopolitycznym, występującym najczęściej w ciepłym i suchym klimacie (miejscami nawet 10% dzieci może być zarażonych tym pasożytem). W Polsce występuje rzadko (w latach 1994–1997 odnotowano łącznie 52 przypadki).
Morfologia Dojrzały osobnik ma 2–8 cm długości. Jego taśma (strobila) składa się z 100–800 proglotydów (członów), których cechami charakterystycznymi są zawsze większa szerokość niż długość oraz jednostronne położenie zatok płciowych. Kulista, mała główka (scolex) ma pojedynczy wieniec 20–28 haczyków, a na jej brzegach znajdują się 4 przyssawki.
W każdym proglotydzie hermafrodytycznym znajdują się: 3 jądra (ułożone liniowo), cirrus wraz z krótką torebką (bursa cirri), trójpłatowy jajnik (położony centralnie) oraz leżący za nim żółtnik (mały i zbity).