thumb|Prekursorzy egzystencjalizmu: Søren Kierkegaard, Friedrich Nietzsche, Fiodor Dostojewski i Franz Kafka Egzystencjalizm (od łacińskiego słowa existentia — istnienie), czyli „filozofia egzystencji” – XX-wieczny nurt filozoficzny, literacki i kulturowy dotyczący życia i ludzkiej egzystencji w świecie, wyborów moralnych oraz ról życiowych, a także miejsca, w którym się znajdujemy.
Główni przedstawiciele
Najwybitniejsi przedstawiciele egzystencjalizmu w Niemczech — Martin Heidegger (uznawany także za przedstawiciela fenomenologii) i Karl Jaspers (on sam odrzucał to zakwalifikowanie), we Francji — Gabriel Marcel, Jean-Paul Sartre, Albert Camus (wielokrotnie podkreślał, że czuje się zaskoczony takim porównaniem i wielokrotnie się od tego odżegnywał„Les Nouvelles littéraires”, 15 listopada 1945.) i in., we Włoszech — Nicola Abbagnano, w USA — . „Filozofia egzystencji” jest bezpośrednią spadkobierczynią filozofii Bergsona i Nietzschego.