thumb|240px|Grób Carla Emilia Gaddy na cmentarzu protestanckim w Rzymie Carlo Emilio Gadda (ur. 14 maja 1893 w Mediolanie, zm. 21 listopada 1973 w Rzymie) – włoski pisarz i poeta.
Należy do językowych nowatorów. Pisał standardowym przedwojennym językiem włoskim, do którego dodawał elementy dialektalne i żargonowe. W podobnym stylu tworzył Tommaso Landolfi.
W Polsce Państwowy Instytut Wydawniczy wydał dwie powieści i zbiór opowiadań, ponadto utwory Gaddy ukazały się w „Literaturze na Świecie”, w numerach 1/1974 (33), 1-2/1994 (270-271) oraz 1-2/2013 (498-499) w tłumaczeniu Anny Wasilewskiej i Haliny Kralowej.
Literatura La madonna dei filosofi (1931) Il castello di Udine (1934) Le meraviglie d’Italia (1939) Gli anni (1943) L’Adalgisa (1944, short stories) Il primo libro delle favole (1952) Novelle dal ducato in fiamme (1953) I sogni e la folgore (1955) Giornale di guerra e di prigionia (1955) Quer pasticciaccio brutto de via Merulana (1957) I viaggi e la morte (1958) Verso la Certosa (1961) Accoppiamenti giudiziosi (1963) La cognizione del dolore (1963) I Luigi di Francia (1964) Eros e Priapo (1967) La meccanica (1970) Novella seconda (1971) Meditazione milanese (1974) Le bizze del capitano in congedo (1981) Il palazzo degli ori (1983) Racconto italiano di ignoto del novecento (1983) Azoto e altri