W 1990 podjął pracę w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, został pracownikiem naukowym w Zakładzie Najnowszej Historii Politycznej. Za wstawiennictwem Marcina Kuli uzyskał obok Andrzeja Paczkowskiego w pierwszej połowie 1990 dostęp do likwidowanego wówczas Centralnego Archiwum Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w siedzibie MSW przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. W 1993 na Wydziale Historycznym UW obronił doktorat pt. Polski rok 1956. Analiza myślenia potocznego i ruchów społecznych, przygotowany pod kierunkiem Marcina Kuli. W 2000 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na podstawie rozprawy Emigracja w polityce międzynarodowej. Był stypendystą m.in. Programu Fulbrighta na Uniwersytecie Georgetown, w Waszyngtonie, Akademii Brytyjskiej w Londynie oraz hiszpańskich ministerstw spraw zagranicznych i edukacji. W 2009 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 lutego 2009 r. nr 115-2-09 o nadaniu tytułu profesora ()..