Żmija bliskowschodnia (Montivipera xanthina) – gatunek jadowitego węża z podrodziny żmij (Viperinae) w rodzinie żmijowatych (Viperidae). Obszar występowania rozciąga się od północno-wschodniej Grecji po Turcję, przy czym można ją spotkać właściwie tylko w wysokich partiach górskich.

Opis Żmija bliskowschodnia ma przeciętną wielkość do jednego metra, osiąga jednak w rzadkich przypadkach maksymalnie od 1,20 do 1,50 m. Samice są często mniejsze i równocześnie bardziej masywne niż samce i mają od 0,70 do 0,90 m. Ciało węża jest niezgrabne i zwęża się w kierunku końca ogona. Głowa węża jest relatywnie duża i jest oddzielona od reszty tułowia przez jej wąską szyję. Tylne rejony głowy są rozszerzone z powodu dużych gruczołów jadowych.

Mogą mieć zabarwienie jasnobrązowe lub jasnosiwe, jak też czerwonawo-beżowe i oliwkowozielone. Na plecach rozciąga się wyraźny, czarny zygzak z jasnym zabarwieniem, posiadający pojedyncze duże plamki w kształcie rombu. Chodzi tu maksymalnie o 30 do 40 pojedynczych plamek. Między rombami znajdują się jedna do dwóch mniejszych pokrywających się ciemnych plam. Na zarys głowy składają się dwie mniejsze oraz dwie wydłużone plamki na jej tylnej części, które mogą przechodzić na grzbietowe zygzaki.