Simonetta Jung (ur. 1 września 1917 w Palermo, zm. 28 czerwca 2005 w Brukseli) – belgijska malarka pochodzenia włoskiego.
Urodziła się we Włoszech. Wraz z rodzicami od wczesnej młodości wiele podróżowała po Europie (Niemcy, Francja, Holandia), aż w końcu cała rodzina Jungów przed wojną osiadła na stałe w Belgii (jej rodzice zajmowali się kupiectwem). Z belgijskiego okresu twórczości pochodzi najdojrzalsze malarstwo artystki.
Twórczość Jung była samoukiem. Zdaniem belgijskich krytyków, dzięki temu potrafiła znaleźć własny idiom oparty na indywidualizmie i konfiguratywnym podejściu do kultury. Stąd u Jung generowana drapieżna kolorystyka, abstrakcyjny model kreowanej rzeczywistości i feminizujące próby dialogu między bohaterami prac artystki. Ludzie z obrazów Jung są uczestnikami świata maszyn, zatracającymi swoją tożsamość i przynależność do natury, sacrum. Warsztat malarski Jung podlega osobnym regułom konceptualnym stworzonym przez artystkę na potrzeby syntez i uniformizacji, tak zarówno w sferze struktur, jak i barw. Spośród najlepszych konceptualnie prac należy wymienić serię „Homo Novus” z 1970 oraz cykle „Elountha” i „Anthroposcopies” malowane sukcesywnie od 1982. To właśnie w nich artystka zawarła swoje twórcze credo, dzięki czemu zyskała uznanie krytyki. Na temat twórczości malarki powstała m.in.