Adolf Ónodi (ur. 7 listopada 1857 w Miszkolcu, zm. 15 listopada 1919 w Bieczu) – węgierski lekarz, chirurg i laryngolog.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie w Budapeszcie. W 1880 został asystentem, w 1881 doktorem medycyny ogólnej. W 1886 roku, po powrocie z Neapolu, gdzie prowadził badania w stacji zoologicznej Dohrna, został wykładowcą histologii i embriologii. W 1894 roku został specjalistą otorynolaryngologii, profesorem i szefem szpitala. Od 1896 roku członek Węgierskiej Akademii Nauk.
W 1897 został wybrany prezesem honorowym sekcji laryngologicznej Versammlung deutscher Naturforscher und Ärzte.
Wybrane prace Ueber das Verhältniss der spinalen Faserbündel zu dem Grenzstrange des Sympathicus. Archiv für Anatomie und Physiologie (1884) Ueber die Entwickelung der Spinalganglien und der Nervenwurzeln. Internationale Monatsschrift für Anatomie und Histologie (1884) Leitfaden zu Vivisectionen am Hunde. Stuttgart 1884 Ueber die Verbindung des Nerv. opticus mit dem Tuber cinereum. Monatsschrift für Anatomie u. Histologie 3 (7), s. 247–250 (1886) Ueber die Entwickelung des sympathischen Nervensystems. Archiv für Mikroskopische Anatomie (1886) Neurolog. Unters. an Selachiern. Internationale Monatsschrift für Anatomie und Histologie (1886) Neurolog. Unters. an Selachiern.