Od tamtej pory stały się lokalną atrakcją turystyczną, a po zamurowaniu wejść na długo zostały zapomniane.
Ponowne zainteresowanie uruchomiło inwestycję w celu odnowienia grot przy wsparciu finansowym Unii Europejskiej. Od czerwca 2010 czynione były zabezpieczenia grot i przystosowania ich do zwiedzania, a z początkiem 2012 groty otworzyły swoje drzwi dla turystów.
Miejsce to jest wiązane z legendą o zbójniku Madeju.
Komunikacja Przy obiekcie znajduje się przystanek bezpłatnej komunikacji miejskiej. Z tomaszowskiego dworca kolejowego można tu dojechać linią nr 2. Do Grot Nagórzyckich prowadzi również oświetlona ścieżka pieszo–rowerowa. Za pawilonem administracyjno–wystawienniczym znajduje się parking dla samochodów osobowych.
Galeria (wnętrze)
Zobacz też Kopalnia Biała Góra
Przypisy
Bibliografia Jan Piotr Dekowski, Jerzy Jastrzębski, Tomaszowski Mazowiecki. Przewodnik po mieście i okolicy, Tomaszów Mazowiecki 1935, s. 65. Włodzimierz Rudź, Tomaszów Mazowiecki i okolice, Łódź 1974, s. 51. Andrzej Kobalczyk, Gawędy znad modrych wód, Piotrków Trybunalski 1998 (zawiera plany 4 grot z roku 1927). Stefan Zdonek, Historia Smardzewic, , Smardzewice 2008, s. 37, 254n. Małgorzata i Juliusz Szymańscy, Tomaszów, Spała, Inowłódź, IMAX, Łódź 2009, s. 18–19.
Kategoria:Geografia Tomaszowa Mazowieckiego Kategoria:Turystyczne jaskinie w Polsce