Jest ważnym świadkiem krytyki tekstu dla 2 Księgi Ezdrasza. Siedemdziesiąt opuszczonych wierszy z rozdziału 7 2 Ezdrasza odpowiada zaledwie jednej karcie Sangermanensis.
thumb|280px|Zależność grecko-łacińskich rękopisów NT w Listach Pawła (06 – Claromontanus, 010 – Augiensis, 012 – Boreelianus, 0319 – Sangermanensis, 0320 – Waldeccensis, Z oraz X – hipotetyczne rękopisy) Warianty tekstowe Rzymian 13,1 εξουσιαι zamiast εξουσια Rzymian 15,14 po słowie αδελφοι korektor A dodał μου
Historia kodeksu Kurt Aland datował rękopis na IX wiek. INTF datuje go na IX wiek.
Rękopis został sporządzony przez łacińskiego skrybę, który nie znał greki.
Przywieziony został z Grecji w XVII wieku. Pierwszy opis rękopisu sporządził Bernard de MontfauconB. Montfaucon, Paleographia Graeca, Paris 1708, s. 218–219..
Przechowywany był w klasztorze Saint-Germain-des-Prés w Paryżu. Pierwszy opis kodeksu sporządził Bernard de Montfaucon. Rękopis badany był następnie i opisany przez Wettsteina oraz Griesbacha. Griesbach nadał mu siglum EJ.J. Griesbach, Symbolae criticae ad supplendas et corrigendas variarum N. T. lectionum collectiones (Halle, 1785, 1793), 1, pp. 77-80..