Nie potwierdza to ocen dawnych krytyków tekstu.
W Apokalipsie reprezentuje tekst, który wyszedł z recenzji Andrzeja z Cezarei, nie jest jednak doskonałym tej recenzji reprezentantem.
Niektóre warianty tekstowe W Hb 8,11 stosuje wariant πλησιον (bliźniego) zamiast πολιτην (obywatela); wariant wspierany jest przez 81, 104, 436, 629, 630, 1985 i niektóre inne greckie minuskuły; stosuje go Wulgata, niektóre przekłady oraz Textus receptus. Krytycy tekstu uważają go za błędny.
W Ap 1,5 przekazuje λουσαντι ημας απο (oczyścił nas z), zamiast λυσαντι ημας εκ (uwolnił nas od); wariant wspierany jest przez 046, 94, 205, 209, 1006, 1859, 2042, 2065, 2073, 2138, 2432 oraz rękopisy bizantyńskiej tradycji tekstualnej. Krytycy tekstu uważają go za błędny.
Historia mały|Porfiryj Uspienski, od którego imienia pochodzi nazwa rękopisu Tekst uncjalny 025 datowany jest zwykle na wiek IX, tekst minuskułu 1834 skryba odatował na rok 1301. Rękopis należał do bp Uspienskiego i od jego imienia pochodzi nazwa kodeksu. W 1862 znalazł go w kolekcji Uspienskiego Konstantin von Tischendorf. Tischendorf pożyczył go do Lipska, gdzie odczytał dolny tekst palimpsestu i wydał go w latach 1865-1869. Kodeks przechowywany jest obecnie w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (Gr.