Tischendorf zauważył, że minuskułowy tekst komentarza jest pod względem paleograficznym podobny do oksfordzkiego rękopisu Platona z roku 895 (MS. E. D. Clarke 39).
Tekst ewangeliczny opatrzony został komentarzem (z wyjątkiem Ewangelii Marka), zapisanym minuskułą. Ewangelie są ułożone według zachodniego porządku (Mateusz, Jan, Łukasz, Marek). Obecna kolejność kart odbiega od pierwotnej, karty Ewangelii Mateusza znajdują się zarówno na początku, jak i na końcu rękopisu. Dlatego dawniejsi badacze sądzili (np. Tregelles, Scrivener), że Ewangelie były uporządkowane według następującej kolejności: Jan, Łukasz, Marek, Mateusz. Prawdopodobnie karty zostały przemieszane podczas oprawiania rękopisu. Po badaniach przeprowadzonych przez Gregory’ego przyjmuje się, że kolejność Ewangelii jest typu zachodniego.
thumb|Faksymile Scrivenera z 1894 z tekstem Łk 7,25–26 Do naszych czasów zachowały się następujące partie tekstu ewangelicznego: Ewangelia Mateusza 6,6.10.11; 7,1–9,20; 9,34–11,24; 12,9–16,28; 17,14–18,25; 19,22–21,13; 21,28–22,22; 23,27–24,2; 24,23–35; 25,1–30; 26,69–27,12; Ewangelia Jana 1,1–13,5; 13,20–15,25; 16,23–do końca; Ewangelia Łukasza 1,1–37; 2,19–3,38; 4,21–10,37; 11,1–18,43;