Kodeks Tischendorfa III, łac. Codex Tischendorfianus III, oznaczany przez sigla Λ albo 039 (według systemu Gregory-Aland), ε 77 (w systemie von Sodena) – grecki kodeks Nowego Testamentu, pisany na pergaminie. Pierwsza część kodeksu pisana jest minuskułą, druga natomiast uncjałą. Paleograficznie datowany jest na IX lub X wiek (w przeszłości brany był pod uwagę wiek VIII).

Kodeks posiada cenne noty marginalne, przede wszystkim na marginesie Ewangelii Mateusza, gdzie przynajmniej trzykrotnie cytuje Ewangelię Hebrajczyków. Zawiera mało błędów i stosuje dobrą gramatykę. Na marginesie tekstu znajduje się pełny system podziału tekstu, odwołań oraz wskazówek liturgicznych. Posiada kolofon jerozolimski.

Rękopis przywieziony został z Synaju przez Konstantina von Tischendorfa (stąd nazwa kodeksu), który jako pierwszy zbadał i opisał rękopis. Rękopis badany był przez Tregellesa, Dobschütza i Gächlera. Obecnie przechowywany jest w Bodleian Library oraz w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej.