W 1921 Robert P. Blake sfotografował rękopis. Jego tekst był badany przez Mary W. Winslow, która skolacjonowała go w oparciu o fotografie wykonane przez Blake'a. Tekst rękopisu był kolacjonowany przeciwko textus receptus z wydania bpa Lloyda z 1701. Artykuł został wydany przez Kirsopp Lake'a oraz Silva LakeLake & New, Six Collations 1932, s. VII.. Russell Champlin oraz Jacob Greelings zbadali tekst rękopisu na tle pokrewnych rękopisówR. Champlin, Family E and Its Allies in Matthew 1967.J. Greelings, Family E and Its Allies in Mark 1968.J. Greelings, Family E and Its Allies in Luke 1968..
Rękopis jest cytowany w niektórych krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Był cytowany w UBS3. Natomiast UBS4 nie cytuje go. Nie był cytowany w NA26, NA27, NA28 [NA28]. Krytycy tekstu są zdania, że rękopis jest nieprzydatny w próbach rekonstrukcji oryginalnego tekstu Nowego Testamentu, jest natomiast ważny dla poznania wczesnej historii tekstu bizantyńskiego.
Zobacz też Lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia Wydania tekstu
Introdukcje do krytyki tekstu NT
Listy rękopisów
Opracowania
Jacob Greelings, Family E and Its Allies in Mark „Studies and Documents”, XXXI, Salt Lake City, UT, 1968).
Kategoria:Athos Athos Dionysius Kategoria:Manuskrypty biblijne z IX wieku