D, F, G, 629 read ουχι ανθρωποιNestle-Aland, Novum Testamentum Graece, s. 444..
W 1 Koryntian 15:7 przekazuje επειτα for ειτα, wariant wspierany jest przez Sinaiticus, Alexandrinus, F, G, K, 0243, 33, 81, 614, 630, 1175, 1739, 1881Nestle-Aland, Novum Testamentum Graece, s. 467..
W 2 Koryntian 12:4 przekazuje λεγω (ja mówię) zamiast λεγωμεν (wy mówicie), wariant rękopisu wspierają Ephraemi, Claromontanus, F, GNestle-Aland, Novum Testamentum Graece, s. 485..
Historia Scrivener i Gregory datowali rękopis na V wiek.
Pierwotnie przechowywany był w Rossano, w Kalabrii. W końcu XVII wieku przekazany został do Watykanu, gdzie wkrótce zapomniano o nim. Ponownie został odkryty w 1887 przez Pierre’a Batiffola.
Kodeks przechowywany jest dziś w Bibliotece Watykańskiej (Gr. 2061).
Rękopis badali Bernard de MontfauconMontfaucon, Diarium Italicum, Paris 1702, s. 214., Vitaliano Donati dla Giuseppe BianchiniegoBianchini, Evangeliarium quadruplex latinae versionis antiquae seu veteris italicae (Rome, 1749), vol. 2, Part 1, ss. dvi-dxxv., Angelo Mai i Pierre Batiffol.
Gregory ocenił, że jest to ważny palimpsest Nowego Testamentu.