Wagon restauracyjny – rodzaj wagonu kolejowego, który jest wyposażony w sposób umożliwiający przygotowanie, podawanie i spożywanie w nim posiłków przez podróżnych. Pierwsze wagony restauracyjne wprowadzono w 1879 r. Typowy wagon restauracyjny składa się z zajmującej większą część przestrzeni sali jadalnej mającej ok. 40 miejsc konsumenckich oraz kuchni z zapleczem socjalnym dla załogi wagonu. W części restauracyjnej przejście znajduje się pośrodku, a w części kuchennej – z boku wagonu. Stoliki są rozmieszczone po obu stronach przejścia w rzędach, po jednej stronie 2-osobowe, a po drugiej 4-osobowe.
W wagonach restauracyjnych obowiązuje tradycyjna obsługa kelnerska oraz wybór dań z kart menu. Zakres serwowanego asortymentu zależy od standardu wagonu restauracyjnego i kategorii pociągu, do którego jest włączony. Przyjmuje się, że do wyboru powinny być co najmniej trzy przekąski zimne, dwie gorące, kilka rodzajów zup oraz drugich dań na bazie podstawowych rodzajów mięsa, tj. wołowina, wieprzowina i drób. Podawane są także wyroby cukiernicze, napoje zimne i gorące.