Z czasem deportowano w sumie 21 misjonarzy.

Ponieważ w latach 1982–1990 Świadkom Jehowy poważnie ograniczono swobodę działalności oraz ściśle ją kontrolowano, zebrania organizowano w małych grupach lub w nieoznakowanych Salach Królestwa. Również zgromadzenia okręgowe i obwodowe odbywały się w mniejszych grupach i miały skrócony program, który przedstawiali miejscowi starsi i słudzy pomocniczy. Członkowie Komitetu Kraju oraz nadzorcy podróżujący starali się być na nich obecni. Zdarzały się też próby przerywania zgromadzeń przez wojsko. W roku 1982 w Nikaragui działało 4477 głosicieli.

W lipcu i sierpniu 1982 roku grupy, liczące do 500 osób, należących do komitetów CDS (Sandinistowskich Komitetów Obrony) przy współpracy ze służbą bezpieczeństwa zajęły Sale Królestwa, Salę Zgromadzeń oraz Biuro Oddziału. I choć nigdy nie wydano nakazu zajęcia obiektów Świadków Jehowy, to spośród 50 Sal Królestwa w Nikaragui 35 zostało odebranych. Mimo wielokrotnych wniosków o zwrot własności Sal nie udało się odzyskać. Wielu starszych, w tym również członków Komitetu Kraju, przetrzymywano od jednego dnia do kilku tygodni w aresztach, gdzie się nad nimi znęcano. W 1983 roku wprowadzono powszechną Patriotyczną Służbę Wojskową, do której kierowano mężczyzn w wieku od 17 do 26 lat.