Wojna Wiosną 1397 r. książę Wilhelm I z Bergu w towarzystwie swojego kuzyna księcia Wilhelma z Juelich a także wojsk geldryjskich i licznej grupy szlachty wkroczył do hrabstwa Kleve, pustosząc i paląc ziemie wzdłuż Renu aż po zamek Lobith i Kleve.
Hrabia Adolf z Kleve i jego brat hrabia Dytryk z Mark wyszli naprzeciwko nadchodzącym wojskom i pokonali je wówczas w rejonie Neerveld. Około 90 rycerzy oraz 2000 uzbrojonych mieszczan z Bergu dostało się do niewoli.
Konflikt miał wpływ na politykę miejscowych hrabiów. Bern von Struenkede (1334-1419) dotychczas najbardziej wpływowy lennik Kleve w roku 1397 wdał się w konflikt z hrabiami stawiając księciu Wilhelmowi do dyspozycji własny zamek.
Następstwa Po bitwie książę Wilhelm z Bergu, jego sprzymierzeńcy i lennicy zwolnieni zostali po zapłaceniu znacznego okupu, co było możliwe dzięki postawieniu w zastaw majątków i posiadłości. Wielu rycerzy i hrabiów pozyskało nowych władców lennych. Na skutek długów i z obawy utraty czci, książę Wilhelm został pozbawiony władzy przez własnych synów.