Stagflacja (ang. stagflation, stagnacja + inflacja) – zjawisko makroekonomiczne, polegające na jednoczesnym występowaniu w gospodarce danego państwa zarówno znaczącej inflacji, jak i stagnacji gospodarczej (inflacja zwykle wiąże się z fazą wzrostu w cyklu koniunkturalnym). Przyczyn tego zjawiska upatruje się w negatywnym szoku podażowym, który powoduje zarówno wzrost cen, jak też i ograniczenie produkcji.

Pojęcie pojawiło się w roku 1965Merriam-Webster’s On-line Dictionary. podczas przemówienia brytyjskiego polityka Iana Macleoda w ParlamencieEdward Nelson, Kalin Nikolov, „Monetary policy and stagflation in the UK”, Bank of England, Working Paper #155, 2002, Wstęp, s. 9. (Nelson i Nikolov wskazują także, że termin „stagflacja” bywa błędnie przypisywany Paulowi Samuelsonowi). [dostęp 2011-04-25]., aczkolwiek zyskało na znaczeniu od czasów pierwszego kryzysu naftowego. Wzrost cen energii, który ówcześnie nastąpił, jest tradycyjnie podawany jako jedna z przyczyn tego zjawiska.