Zatem według tej teorii długoterminowa wymienność inflacji i bezrobocia po prostu nie istnieje.

Punkt widzenia austriackiej szkoły ekonomii Ekonomiści szkoły austriackiej twierdzą, że kiedy gospodarka dostaje zastrzyk w postaci pustego pieniądza, zawsze środki docierają do pewnych grup w społeczeństwie w pierwszej kolejności, a w dalszej kolejności do innych, aż dotrze do ostatniej osoby. Zgodnie z teorią szkoły austriackiej prawdziwymi beneficjentami zastrzyku stymulacyjnego są te grupy, do których nowy pieniądz dotrze najwcześniej. Przy określonej liczbie dostępnych na rynku dóbr i usług większa ilość pieniędzy w ich posiadaniu (przy założeniu że popyt na pieniądz pozostał niezmieniony) umożliwia im nabywanie większej ilości towarów, niż miało to miejsce przed zwiększeniem podaży pieniądza. Jest to równoznaczne z tym, że mniej towarów jest dostępnych dla tych grup społecznych, które nie otrzymały jeszcze środków ze zwiększenia ilości pieniędzy w obiegu (patrz Efekt Cantillona).