W okresie PRL-u budowano w Opolu, podobnie jak w całej Polsce, osiedla bloków wielokondygnacyjnych. Pierwsze 4 wieżowce postawiono przy pl. Konstytucji 3 Maja – rondzie, w połowie lat 60. Równocześnie powstawały czterokondygnacyjne domy przy ul. Tatrzańskiej i Luboszyckiej – pierwsze bloki osiedla Chabrów, a także 4 niskie bloki po południowej stronie ul. Chabrów. Na przełomie lat 60. i 70. zbudowano mieszkania na Zaodrzu – w okolicach ul. Niemodlińskiej i Wojska Polskiego, zabudowywano również osiedle Dambonia (wtedy XXV-lecia PRL). Do połowy lat 70. wybudowane już były bloki po północnej stronie ul. Chabrów; również w latach 70. powstały bloki na pl. Teatralnych (ówczesnym pl. Lenina). W drugiej połowie lat 70. rozpoczęto budowę największego opolskiego blokowiska – osiedla im. „Związku Walki Młodych” (obecnie im. AK), poczynając od budynków przy ul. Grota Roweckiego (wtedy ul. Janka Krasickiego); w II połowie lat 80. budowano Osiedle Malinka.