Bitwa pod Austerlitz, zwana także bitwą trzech cesarzy, rzadziej bitwą pod Brnem – jedna z najważniejszych bitew wojen napoleońskich i decydująca bitwa wojny z III koalicją antyfrancuską, stoczona 2 grudnia 1805 na zachód od Sławkowa (niem. Austerlitz) w Cesarstwie Austrii (obecnych Czechach), między francuską Wielką Armią a połączonymi siłami wojsk: austriackich oraz rosyjskich.
Tło konfliktu Po fiasku planów inwazji na Anglię, Napoleon Bonaparte skierował swoją Wielką Armię przeciwko wojskom III koalicji antyfrancuskiej (Rosja, Wielka Brytania, Austria, Szwecja i Królestwo Neapolu). Najpierw w dniach 16–19 października 1805 w bitwie pod Ulm pokonał wojska austriackiego , które broniły północnego podejścia do Wiednia. Stolica Austrii została zajęta, a wojska napoleońskie skierowały się na północny wschód, by zmierzyć się z połączonymi w Ołomuńcu wojskami austriacko-rosyjskimi. 16 listopada 1805 nieopodal austriackiego Hollabrunnu doszło do , lecz decydujący bój miał zostać stoczony pod Austerlitz (dziś Sławków) na Morawach, około 16 km na wschód od centrum Brna.