Hitler był również przekonany, że poddanie południowych Włoch pchnęłoby aliantów do zrealizowania projektu inwazji na Bałkany z ich strategicznymi zasobami ropy, boksytu i miedzi.
thumb|Kanadyjski strzelec wyborowy w czasie bitwy o Ortonę Kesselring otrzymał dowództwo nad siłami niemieckimi w całych Włoszech i natychmiast nakazał przygotowanie szeregu linii obronnych biegnących w poprzek półwyspu, na południe od Rzymu. Dwie pierwsze linie: Volturno i Barbara, mniej umocnione, zostały wykorzystane jedynie do opóźnienia alianckiego natarcia, aby zyskać czas na przygotowanie najpotężniejszych pozycji obronnych, które utworzyły linię Zimową – to wspólna nazwa dla linii Gustawa i dwóch powiązanych z nią linii obronnych na zachodzie Apeninów, linii Bernhardta i linii Hitlera (ta ostatnia została przemianowana na linię Sengera 23 maja 1944 r.).
thumb|left|Żołnierze 2 Korpusu Polskiego z biskupem Józefem Gawliną w Casarano Linia Zimowa okazała się główną przeszkodą dla aliantów pod koniec 1943 r., zatrzymując postępy 5 Armii po zachodniej stronie Włoch. Mimo że linia Gustawa została spenetrowana na froncie adriatyckim 8.