Oba użycia są uznawane za kobiece i/lub dziecinne (jak „Pan Kot” po polsku) i powinno się ich unikać w rozmowie.
W zachodniej Japonii (Kansai), szczególnie w okolicach Kioto, jest używane zamiast san.
Sama jest bardziej formalnym i uprzejmym niż -san, oficjalnym sufiksem grzecznościowym. Jest głównie używany do tytułowania osób o wyższym statusie niż mówiący, a także w biznesie w odniesieniu do klientów. Pojawia się także w słowach używanych do rozmów o osobach, względem których mówiący chce okazać szacunek lub poważanie, albo do tytułowania takich osób, na przykład o-kyaku-sama („szanowni państwo klienci, goście”; o jest przedrostkiem grzecznościowym) lub Tateishi-sama (tateishi oznacza „stojący kamień”, który jest czczony od 600 lat w tokijskiej dzielnicy Katsushika).
Sufiks -sama jest używany w prasie w odniesieniu do żeńskich członków rodziny cesarskiej (na przykład Masako-sama, żona następcy tronu). Japończycy dołączają również -sama do nazwisk osób o szczególnym talencie lub urodzie, choć to użycie często jest żartobliwe, przesadzone lub nawet ironiczne.