Wiersze i przekłady z literatury niemieckiej publikował w „Głosie Literackim”, „Pamiętniku Warszawskim”, „Kamenie” (1934–1935, 1938), „Tygodniku Ilustrowanym” (1934–1936), „Drodze” (1935–1937), „Szpilkach” (1936–1939). Od 1931 był członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich. W latach 1931–1939 był aplikantem w sądach warszawskich, grodzkich, w sądzie rekwizycyjnym i w sądzie apelacyjnym, w którym zdał w 1936 egzamin sędziowski. Po krótkim okresie pracy w Ministerstwie Sprawiedliwości, do 1939 pracował jako dziennikarz w Warszawskiej Informacji Prasowej.
W latach 1939–1940 przebywał we Lwowie. Aresztowany w styczniu 1940 więziony przez Sowietów do 1941, następnie skazany na pięć lat ciężkich robót pod Archangielskiem. Po zwolnieniu we wrześniu 1941 wstąpił do Armii Andersa. Od 1942 był pracownikiem Delegatury Ambasady RP w Dżambulu (Kazachstan). W czerwcu 1942 po zerwaniu stosunków polsko-sowieckich został ponownie aresztowany i skazany na karę śmierci pod zarzutem zdrady stanu. Po ułaskawieniu wstąpił do Związku Patriotów Polskich i został redaktorem naczelnym wydawnictwa Głównego Zarządu Politycznego Ludowego Wojska Polskiego. W latach 1944–1946 naczelnik wydziału wojskowego w Polskim Radiu. W latach 1945–1948 był sekretarzem Związku Zawodowego Literatów Polskich.