Polska pomoc Żydom Pomimo kar grożących Polakom za pomoc więzionym Żydom, wielu z nich próbowało pomóc robotnikom, narażając przy tym życie własne i rodziny. Spośród nich, dwóch zostało odznaczonych medalem „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata”: Zygmunt Jarosz i Tadeusz Nowak. Zygmunt Jarosz, żołnierz AK pracował w HASAG-u jako brygadzista. Postawił sobie za cel pomoc i uratowanie Żydów ze swojej brygady pracowniczej. Szczególną opieką objął 19-letniego kolegę Chaima Śliskiego. Dzięki zaangażowaniu m.in. swojej rodziny Zygmunt Jarosz organizował dla Żydów jedzenie, lekarstwa i ubrania. Został odznaczony w 1999 roku. Zarówno on, jak i Żydzi pracujący w jego brygadzie przeżyli wojnę. Drugi, także AK-owiec, Tadeusz Nowak, pomagał Żydom przemycając żywność. Niemcy wykryli jego działalność i postanowili dokonać publicznej egzekucji. To miała być przestroga dla pozostałych przed udzielaniem pomocy Żydom. 21 kwietnia 1943 roku po nieudanej próbie powieszenia, Tadeusz Nowak został zastrzelony na oczach pracowników, których zmuszono do oglądania egzekucji. Jego ciało wywieszono na widok publiczny, zawieszając mu na szyi tabliczkę: Ten Polak dawał Żydom chleb. Został uhonorowany tytułem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata pośmiertnie w 1990 roku.