Podczas pobytu we Lwowie, prof. Papierkowski zdobył aplikację sędziowską i pełnił funkcję sędziego grodzkiego a później sędziego okręgowego-śledczego, a także prowadził wykłady na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Od 1931 roku przebywał w Lublinie, pracując tam do 1939 roku m.in. jako sędzia okręgowo-śledczy. Podczas pobytu w Lublinie prof. Papierkowski wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Dnia 19 sierpnia 1937 roku, uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego KUL z zakresu prawa karnego materialnego i postępowania karnego.
Podczas II wojny światowej prof. Papierkowski pracował w tartaku, trudnił się drobnym handlem i zbieraniem ziół, przebywając w Dęblinie, Rudzie Różanieckiej oraz Iwoniczu-Zdroju.
Po zakończeniu wojny, dnia 5 stycznia 1946 roku, został profesorem zwyczajnym z zakresu prawa karnego materialnego i postępowania karnego. Podczas pracy na KUL, kierował Katedrą i Zakładem Prawa Karnego Materialnego i Procesowego na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych. Przez dwa lata pełnił też obowiązki dziekana tego wydziału. Po jego likwidacji, wykładał współczesne prawo polskie na Wydziale Prawa Kanonicznego, psychologię kryminalną na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej oraz historię państwa i prawa w nowożytnych państwach słowiańskich na Wydziale Nauk Humanistycznych.