Życie W 1719 r. uczył się miedziorytnictwa w Norymberdze. W latach 1721–1723 studiował na niemieckich uniwersytetach w Altdorfie (1721-1722) oraz w Jenie (1723), a następnie kartografię na Akademii Wojennej w Wiedniu. Krótko pracował jako nadworny matematyk na dworze książąt saskich. W latach 1725–1735 piastował stanowisko matematyka-inżyniera żupy bratysławskiej, poświęcając się głównie pracom melioracyjnym. W roku 1735 został członkiem Królewskiego Pruskiego Towarzystwo Nauk. 28 września 1735 roku został mianowany inżynierem środkowosłowackich miast górniczych oraz pierwszym kierownikiem i profesorem szkoły górniczej w Bańskiej Szczawnicy. Jego dziełem z tego okresu (1743–1744) pozostał w okolicy Bańskiej Szczawnicy sztuczny zbiornik Rozgrund, którego zapora wysokości 30,2 m była przez najbliższe 110 lat najwyższą zaporą ziemną w EuropieBednárová Emília: Vodné nádrže na Slovensku v pramenách času, Univerzita Komenského v Bratislave, Prírodovedecká fakulta, 2015, s. 3. Podczas wojny prusko-austriackiej o Śląsk w roku 1744 cesarzowa Maria Teresa mianowała go inżynierem wojskowym.