W 1839 roku doznał iluminacji, po której zaczął głosić, że człowiek stanowi cząstkę Boga, w związku z czym nie może być sądzony za swe postępowanie. Zaczął demonstracyjnie łamać przykazania Tory, w tym te dotyczące szabatu, co doprowadziło do buntu części jego zwolenników, którzy pod przywództwem jego ucznia, , założyli własną społeczność w Izbicy.
Rozgoryczony, zamknął się wówczas w izbie przy bet ha-midraszu, gdzie przebywał aż do śmierci. Posiłki podawano mu przez okno, a nauki przekazywał tylko nielicznemu gronu swoich uczniów. Nie zezwalał jednak na spisywanie swoich nauk i nie pozostawił po sobie żadnych pism, własne zapiski niszczył co roku przed świętem Pesach. Po jego śmierci przywództwo nad chasydami objął jego syn, Dawid.
Był protoplastą dynastii Morgensternów (dynastia chasydzka Kock), która istniała do wybuchu II wojny światowej.