W 1913 wystawił cykl 124 syberyjskich obrazów we Lwowie, na wystawie poświęconej obchodom pięćdziesiątej rocznicy powstania styczniowego. Rada Miasta Lwowa zabiegała o zakup kolekcji, jednak z powodów emocjonalno-osobistych artysta nie chciał jej sprzedać. Ustalono, że Aleksander Sochaczewski – za przekazanie swoich dzieł miastu – będzie otrzymywał dożywotną rentę w kwocie 4800 koron, jednak wybuch I wojny światowej i spadek wartości pieniądza, doprowadziły go do skrajnego ubóstwa. Podczas II wojny światowej jego dorobek malarski zostały wywiezione do Kijowa, a w 1956 ministerstwo kultury ZSRR zwróciło go do Polski. Początkowo kolekcja znajdowała się w Muzeum Historycznym miasta stołecznego Warszawy (obecnie Muzeum Warszawy), a następnie w setną rocznicę powstania styczniowego trafiła do utworzonego w 1963 Muzeum X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej.
A. Sochaczewski napisał też cykl nowel nt. losu zesłańców syberyjskich. Wydano je w 1906 w Berlinie pt. In Sibirien!: Novellen von e. polit. Verbannten (Bearb. u. hrsg. von Richard Schott)Piekarska M.K., 2023: Aleksander Sochaczewski – syberyjski reporter. Muzeum Niepodległości w Warszawie, Wyd. Versus-Nauka, strona 12 , a po polsku ukazały się w Kwartalniku Kresowym pt.