W dwóch kolejnych, 1971–1972 wygrał 12 walk, w tym 9 przed czasem.
thumb|left|George Foreman (1973) 22 stycznia 1973 roku zdobył swój pierwszy tytuł mistrza świata, pokonując w Kingston na Jamajce ówczesnego mistrza Joego Fraziera, po sześciu knock-downach w pierwszych dwóch rundach. Następnie obronił tytuł po walkach z José Romanem, Kenem Nortonem i ponownie Joem Frazierem.
W 1970 po trzyletniej dyskwalifikacji do ringu wrócił najgłośniejszy pięściarz owych czasów, Muhammad Ali. Po kilku walkach na przetarcie dostał szansę na odzyskanie tytułu. Walka o mistrzostwo świata Foreman – Ali została zorganizowana 30 października 1974 przez Dona Kinga w stolicy Zairu, Kinszasie. Nazwano ją „The Rumble in the Jungle” (pol. Bijatyka w dżungli). Ali przyjął niezwykłą taktykę. Wiedząc, że Foreman zwykle wygrywał przez nokaut w pierwszych rundach, przez siedem pierwszych odsłon pozostawał w defensywie. Opierał się o liny i przyjmował uderzenia na gardę, odpowiadając z rzadka ciosami prostymi. W ósmej rundzie Foreman był już krańcowo zmęczony, wtedy zupełnie nieoczekiwanie Ali błyskawicznie zaatakował, nokautując mistrza.