lokatą w korpusie oficerów artylerii generał brygady – 7 lipca 1926 z dniem 30 września 1926, wyłącznie z prawem do tytułu
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 52 – 13 kwietnia 1921Dekret Wodza Naczelnego L. 2863 z 13 kwietnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 16, poz. 561) „za wybitne zasługi w pracy sztabowej oraz chwalebny udział w przygotowaniu i przeprowadzeniu zwycięskich bitew 14 Dywizji Piechoty Wielkopolskiej” Krzyż Walecznych dwukrotnie nr 39216 – 1922Rozporządzenie Kierownika MSWojsk. L. 4597/22 (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 314)
Przypisy
Bibliografia
Bogusław Polak, Generał Mieczysław Bukowiecki (1869-1931). W: Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Słownik biograficzny, Koszalin 1993, tom II, część 2, Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Warszawa 1991, s. 81,
Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa 1994, , s. 89, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego Ludwik Jazdon, administrator majątku Cichowo, fotografia generała z Ignacym Mościckim
Dariusz Aleksander Rymar, Kariery wojskowe szlachty pogranicza wielkopolsko-lubuskiego na przykładzie rodziny Bukowieckich herbu Drogosław z powiatu międzyrzeckiego (XVI – pocz. XIX wieku), Rocznik Lubuski, tom XXVI, cz.