thumb|Gen. Józef Dowbor-Muśnicki i sztab I Korpusu Polskiego w Rosji (1918) thumb|Józef Dowbor-Muśnicki jako dowódca Armii Wielkopolskiej thumb|Józef Piłsudski podczas wizyty w Poznaniu 27.X.1919. Z lewej: gen. Józef Dowbor-Muśnicki, z prawej mjr Bolesław Wieniawa-Długoszowski, Władysław Seyda (w ubraniu cywilnym) Józef Dowbor-Muśnicki (ur. 25 października 1867 w Garbowie, zm. 26 października 1937 w Batorowie) – polski wojskowy, generał porucznik Armii Imperium Rosyjskiego i generał broni Wojska Polskiego. W latach 1917–1918 dowódca I Korpusu Polskiego w Rosji, zwanego od jego nazwiska Dowborczykami, w latach 1918–1919 naczelny dowódca Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys thumb|left|Herb Przyjaciel Urodził się 25 października 1867 w majątku Garbów koło Sandomierza w rodzinie Romana Muśnickiego, który był właścicielem Garbowa, pochodzącego z litewskiego rodu Dowborów (Daubor) osiadłego od XVII w. w Sandomierskiem, herbu Przyjaciel oraz Antoniny z Wierzbickich. Był młodszym bratem Konstantego, także generała lejtnanta.