tam też studiował filozofię, zaś teologię – w Woodstock College (Maryland). Kolejne studia – z astronomii – zwieńczył w 1962 doktoratem w Georgetown University. Prowadził badania w Harvard University, wykładał na University of Scranton.

Został wyświęcony na kapłana w zakonie jezuitów (1965), gdzie otrzymał misję do pracy naukowej.

Pragnąc zostać astronautą, przeszedł pełen trening w Programie Apollo, nie poleciał jednak na Księżyc.

Jako członek Komisji do Sprawy Galileusza, która powstała jako odpowiedź na wezwanie papieża Jana Pawła II ogłoszone w setną rocznicę urodzin Alberta Einsteina (1979), G.V. Coyne rozpoczął serię publikacji znanych jako Studi Galileiani, dotyczących tzw. przypadku Galileusza.

Od 1987, kiedy odbyło się w Krakowie sympozjum z racji jubileuszu 300-lecia wydania Philosophie Naturalis Principia Mathematica Izaaka Newtona, G.V. Coyne organizował kolejne konferencje związane z relacjami nauka-wiara.

W 1988 Jan Paweł II wystosował Posłanie do Wielebnego Ojca George’a V. Coyne’a SJ, Dyrektora Obserwatorium Watykańskiego, będące swego rodzaju dokumentem Kościoła katolickiego dotyczącym dialogu nauka-wiara.

Ośrodek Badań Interdyscyplinarnych w Krakowie prowadził szereg wykładów zatytułowanych Wykłady Coyne’a.