mały|250px|prawo|Daniel Heinsius Daniel Heinsius (ur. 1580 zm. 1655) – holenderski poeta, filolog i historiograf pochodzenia flamandzkiego, profesor Uniwersytetu w Lejdzie.
W wieku dwudziestu dziewięciu lat został profesorem poetyki i greki w Lejdzie wykładając do 1648. Pełnił tam również funkcję kierownika biblioteki uniwersyteckiej. Od 1627 był historiografem Gustawa II Adolfa oraz Holandii.
Razem z Hugo Grocjuszem (1583–1645) i Dominikiem Baudiusem (1566–1631) był jednym z ważniejszych profesorów na lejdejskiej uczelni. W 1618 jako sekretarz przewodniczył synodowi i przeszedł do obozu radykałów znajdując się tym samym w opozycji do Grocjusza.
Jako poeta w młodości pisał po łacinie erotyki oraz emblematy. Tworzył również pierwsze próby pisania w języku ojczystym. Dał początek kalwińskiej liryce barokowej.
Współczesne edycje dzieł Heinsiusa oraz opracowania Daniel Heinsius, De verachting van de dood. De contemptu mortis. Vertaling door Jan Bloemendal en Jan W. Steenbeek. Tekst, inleiding en commentaar door Jan Bloemendal, Amsterdam 2005 Immanuel Musäus, Der Pandoramythos bei Hesiod und seine Rezeption bis Erasmus van Rotterdam, Göttingen 2004 [op blz.