Ropień podokostnowy (, ) – proces zapalny toczący się w tkankach okołowierzchołkowych zęba. Jest to kolejna po ropniu okołowierzchołkowym faza ostrego ropnego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych. Ropień podokostnowy powstaje, gdy wysięk ropny toruje sobie drogę przez tkankę kostną szczęki lub żuchwy, doprowadzając do bolesnego odwarstwienia okostnej.
Objawy Spośród wszystkich stadiów zapalenia tkanek okołowierzchołkowych ropień podokostnowy daje najsilniejsze objawy bólowe. Schorzeniu towarzyszy bardzo silny ból okolicy zęba przyczynowego, promieniujący na zęby sąsiednie (pacjent może mieć kłopot ze wskazaniem chorego zęba), czasem bolesność dotyczy połowy lub całej twarzy, a nawet głowy. Ból opisywany jest jako pulsujący, ciągły i promieniujący, może nasilać się w nocy. Często odczucia bólowe łagodzone są przez zimno, nasilają się zaś przy jedzeniu gorących potraw. Pojawiają się objawy ogólnoustrojowe: gorączka, dreszcze, osłabienie. Badania laboratoryjne krwi mogą wskazywać podwyższony odczyn Biernackiego oraz zwiększone stężenie białka CRP.
Diagnostyka Opiera się na wywiadzie lekarskim i badaniu wewnątrzustnym.