Huta szkła budowniczym i „wyrzutnia rakiet” W 1980 r. powstała koncepcja, aby odpowiedzialność za budowanie ośrodka przejęła Huta Szkła Kryształowego „Violetta” w Stroniu Śląskim, będąca najbliższym dużym zakładem przemysłowym, oddalonym od Czarnej Góry o 16 km. Huta przechodziła wówczas okres prosperity, nie miała jednak ani odpowiednich środków technicznych do prowadzenia prac budowlanych, ani odpowiedniego doświadczenia. W październiku 1982 r. na konferencji prasowej rzecznika rządu z okazji Dnia Łącznościowca padły zapewnienia ze strony dyrektora Fajkowskiego o zakończeniu budowy RTON w latach 1984-1985. Do podjęcia się zobowiązania przez HSK „Violetta” namawiał Komitet Wojewódzki PZPR w Wałbrzychu. Na szybkie zakończenie budowy naciskało Ministerstwo Łączności. Ostatecznie po przeprowadzeniu wizji lokalnej w styczniu 1983 r. i naradach w KW PZPR decyzję o podjęciu się prac podjął ówczesny dyrektor huty Kazimierz Drożdż. Jego zastępca ds. rozwoju inż. Ryszard Skawiński osobiście podjął się nadzoru nad całością inwestycji. Kierownikiem budowy był wówczas inż. Alfred Tyka. Rozpoczęcie prac wyznaczono na kwiecień 1983 r., a zakończenie po 24 miesiącach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — RTON Czarna Góra · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.