Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych opracowano prototypy czołgów Chieftain 800 i Chieftain 900, z udoskonalonym opancerzeniem i systemem kierowania ogniem. Pierwszy z nich był napędzany silnikiem Rolls-Royce CV12 TCE (dwunastocylindrowy, o zapłonie samoczynnym), osiągającym moc około 600 kW przy 2300 obr./min. Z uwagi na brak zamówień ich produkcji nie uruchomiono.
W 1986 roku stacjonujące w Brytyjskiej Armii Renu Chieftainy wyposażono w dodatkowy pancerz wielowarstwowy tzw. Stillbrew. Opracowano także prototyp czołgu z zawieszeniem hydropneumatycznym, którego elementy zastosowano później w czołgach Challenger.
Kolejną zmodernizowaną wersją Chieftaina był Chieftain 2000, w którym zastosowano system kierowania ogniem Centaur firmy GEC-Marconi, silnik Perkins CV-12 Condor (o mocy około 590 kW) oraz wielowarstwowy pancerz dodatkowy. System Centaur ma cyfrowy przelicznik balistyczny, dwa przyrządy obserwacyjno-celownicze ze stabilizowanymi lustrami oraz termowizorami (konstrukcji firmy SFIM), dalmierz laserowy i czujniki oświetlenia wozu promieniem laserowym. Poza tym system ten jest przygotowany do rozbudowy o elementy cyfrowego układu transmisji danych. Wieża i armata są naprowadzane za pomocą układów elektrycznych. Chieftain 2000 był oferowany m.in.