Normy na tytuł arcymistrzowski wypełnił w 2005 (w Manili) oraz 2006 r. (na olimpiadzie w Turynie oraz w Budapeszcie, zwyciężając w turnieju First Saturday FS07 GM). W 2007 r. zwyciężył w rozegranym w Phú Quốc turnieju strefowym, a w 2008 r. podzielił I m. (wspólnie m.in. z Buenaventura Villamayorem i Li Chao) w otwartym turnieju w Subic Bay Freeport. W 2009 r. zajął I m. w Kalkucie, natomiast w 2010 r. odniósł życiowy sukces, samodzielnie zwyciężając w turnieju Aerofłot Open w Moskwie. Dzięki temu sukcesowi wystąpił w turnieju elity Dortmunder Schachtage w Dortmundzie, zajmując II miejsce (za Rusłanem Ponomariowem, m.in. przed Władimirem Kramnikiem i Szachrijarem Mammedjarowem). W 2011 r. ponownie odniósł sukces w turnieju Aerofłot Open, dzieląc I m. wspólnie z Nikitą Witiugowem i Jewgienijem Tomaszewskim. Zwyciężył również (wspólnie z Wasylem Iwanczukiem) w rozegranym w Hawanie memoriale José Raúla Capablanki. W 2013 r. zdobył w Chanty-Mansyjsku tytuł mistrza świata w szachach błyskawicznych. W 2015 r. zwyciężył w rozegranym w Baku turnieju strefowym (eliminacji do turnieju o Pucharu Świata)Le Quang Liem, Nguyen Ngoc Truong Son and Pham Le Thao Nguyen qualify for World Chess Championships.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lê Quang Liêm · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.