mały|prawo|150px|Sir Henry Clinton Henry Clinton (ur. 1730, zm. 23 grudnia 1795) – brytyjski generał.
Jego ojcem był admirał George Clinton.
Gdy trwała wojna siedmioletnia (1756–1763) wyróżnił się jako adiutant księcia Ferdynanda Brunszwickiego (w latach 1760–1762). W 1772 roku otrzymał rangę generała. W latach 1772–1774 był posłem do parlamentu.
W 1775 generałowie Clinton, William Howe i John Burgoyne przybyli, by swymi wojskami wzmocnić siły brytyjskie w Ameryce Płn. przed spodziewaną wojną z kolonistami. Wyróżnił się w bitwie o Bunker Hill (1775), za co awansował na najważniejszego dowódcę po gen. Howe’em. Z kolei za swój udział w bitwie pod Long Island (1776) został mianowany generałem-pułkownikiem (Lieutenant General) i uzyskał szlachectwo. W 1776 Clinton bez powodzenia atakował Sullivans Island niedaleko Charleston i zdobył Newport.
W latach 1778–1782 był naczelnym dowódcą sił brytyjskich w Ameryce. Brał udział w wyprawie na Nowy Jork, którą prowadził William Howe w sierpniu 1776 roku. Często krytykował metody walki Howe’a. W maju 1778 roku zastąpił go ostatecznie na stanowisku naczelnego dowódcy wojsk brytyjskich w Ameryce, gdy Howe przegrał pod Saratogą.