Literał zespolony – literał reprezentujący w kodzie źródłowym konkretną wartość zespolonego typu danych.
Podstawowe rozwiązania Literały tego typu występują tylko w tych językach programowania, w których występuje zespolony typ danych jako typ podstawowy. Ponieważ dane zespolone składają się z par liczb: części rzeczywistej i części urojonej, również i literał zespolony musi zostać tak zdefiniowany w składni danego języka, aby para liczb mogła być wyodrębniona i odróżniona od innych jednostek leksykalnych, z których zbudowany jest kod źródłowy oraz prawidłowo zinterpretowana jako wartość zespolona. Nie wszystkie jednak języki programowania, w których występuje typ zespolony, istnieje zapis wprost wartości zespolonej w jednym, spójnym literale, który może zostać wykorzystany w wyrażeniu. Tak jest np. w języku PL/I, w którym można zapisać literał urojony (dodając literę I na końcu liczby), ale nie można zapisać literału zespolonego, gdyż zapis, np. 1.1+2.3I, reprezentuje (poza atrybutem inicjującym w deklaracji) wyrażenie składające się z liczby rzeczywistej FIXED, operatora dodawania i literału urojonego. W innych językach, np. w Fortranie 77, istnieją literały zapisywane wprost w kodzie źródłowym, np.