Freski namalowali artyści z Tyrolu – Johann Jakob Zeiller (1708–1783) i Martin Knoller (1725–1804). Johann Baptist Straub (1704–1784) wykonał ołtarz główny, zaś organy są dziełem Johanna Georga Hoerthricha ze Szwabii.
W 1803 dokonano kasaty klasztoru. Od 1809 był własnością Josefa von Elbinga, w 1859 majątek sprzedano księciu Pappenheim. Dokonano drobnych zmian i renowacji, przede wszystkim elewacji zewnętrznych. W 1898 klasztor nabył baron Theodor von Cramer-Klett, dwa lata później został zwrócony benedyktynom. Zakonników sprowadzono z bawarskiego opactwa w Scheyern. W 1920 kościół klasztorny otrzymał status bazyliki mniejszej.
Linki zewnętrzne Klasztor Ettal w Wikiwoyage Oficjalna strona
Kategoria:Klasztory benedyktyńskie w Niemczech Klasztor Ettal Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech