Cristóbal Vaca de Castro (ur. ok. 1492 w Izagre, León, Hiszpania, zm. 1566 w Valladolid, Hiszpania) – hiszpański administrator Peru.
Młodość Rodzicami Vaca de Castro byli García Díaz de Castro i Giomar Cabeza de Vaca. Studiował prawo w Salamance. Poślubił Maríę Magdalenę de Quiñones y Osorio i miał z nią ośmioro dzieci. W 1536 został oidor (sędzią) w Sądzie Królewskim w Valladolid. W 1540 został rycerzem Zakonu Santiago.
Droga do Peru W 1540 został wysłany przez cesarza Karola V aby zaprowadzić zgodę pomiędzy frakcjami Gonzala Pizarra i Diego de Almagro Młodszego po straceniu Diega de Almagro Starszego. Vaca de Castro zdobył reputację człowieka uczciwego i odważnego. Był upoważniony do rządu nad kolonią w przypadku śmierci Francisca Pizarra.
Wypłynął z Sanlúcar de Barrameda w dniu 5 listopada 1540, i przybył do Panamy w styczniu 1541. Podczas pobytu w Panamie zreformował tam sądy. Popłynął do Peru, ale został zmuszony przez złą pogodę do wylądowania w Buenaventura w Kolumbii. Z Buenaventura podążał drogą lądową do Cali, gdzie pozostały trzy miesiące z powodu choroby.